Breking News

वैयक्तिक लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
वैयक्तिक लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

मंगळवार, २० ऑगस्ट, २०२४

दीपिका नितीन शिंदे यांची स्वप्नपूर्ती – संघर्षातून उभारलेले एक घर

"आपल्या जीवनातील संघर्ष आणि आव्हाने आपल्या धैर्याची, निष्ठेची, आणि प्रेमाची खरी कसोटी पाहतात." माणसाच्या जीवनातील महत्त्वाचा भाग म्हणजे त्याच्या कुटुंबाचे रक्षण, प्रेम, आणि त्यांच्यासाठी काहीतरी करून दाखवण्याची जिद्द. कधी परिस्थिती हाताशी येते, तर कधी केवळ जिद्दीच्या जोरावर जीवनाची दिशा बदलता येते.   
    दीपिका नितीन शिंदे यांचे जीवन अशाच संघर्षांची कथा सांगते. कठीण परिस्थितीतही तिने कधी हार मानली नाही आणि आपली जबाबदारी निभावली. मात्र, कधी कधी माणसाला आपल्या कुटुंबीयांकडून किंवा जवळच्या व्यक्तीकडून आधाराची गरज असते. अशीच भूमिका मी (सुधाकर मराठे) यांने निभावली, जिथे त्यांनी केवळ आर्थिकच नव्हे तर मानसिक आधारही दिला. त्यांच्या प्रयत्नांमुळे दीपिकाच्या आयुष्यातील एक मोठे स्वप्न पूर्ण झाले – आपले हक्काचे घर! या कार्यातून फक्त घरच नव्हे, तर एका निष्ठावान, प्रेमळ नात्याची पुनर्स्थापना झाली, ज्यामुळे फक्त एका व्यक्तीचे नव्हे, तर संपूर्ण कुटुंबाचे भविष्य उजळले. ही कहाणी केवळ एक संघर्षमय प्रवास नव्हे, तर त्यातून मिळालेल्या प्रेरणांची आणि नात्यांतून उमललेल्या माणुसकीची आहे.
परिस्थिती आणि नैतिक जबाबदारी
             दीपिका नितीन शिंदे यांची आर्थिक परिस्थिती हलाखीची होती. कुटुंबाची जबाबदारी सांभाळताना त्यांनी कधीही हार मानली नाही. संकटांना तोंड देत त्यांनी आपले जीवन जगले. तिला घर बांधून देण्याचा निर्णय सुधाकर मराठे यांनी घेतला, ज्यामुळे तिच्या भविष्याला स्थैर्य मिळाले. घर बांधण्याचा निर्णय हा फक्त कर्तव्य नव्हता, तर लहान भाऊ म्हणून जपलेल्या निष्ठेचा आणि माणुसकीचा सन्मान होता.
जागा निवड व घरकुल योजना मंजुरी
          नंदूरबारमधील शिरीष कुमार नगर येथील प्लॉट, जो नितीन शिंदे यांच्या दाजींनी गुंतवून ठेवला होता, तिथे घर बांधण्याचे ठरले. 2022 साली सुधाकर मराठे यांचे मित्र, नंदूरबारचे माजी उपनगराध्यक्ष कुणाल वसावे यांच्या सहकार्याने घरकुल योजनेची मंजुरी मिळाली. पालिका कर्मचारी गौरव पाटील यांनी तातडीने पहिला हप्ता खात्यात वर्ग केल्याने कामाला गती मिळाली.
ठेकेदार आणि बांधकाम
           घर बांधण्याची जबाबदारी श्री. वासुदेव कदमबांडे यांनी घेतली. सुधाकर मराठे यांच्या व्यक्तिगत लक्षामुळे घराचा सुंदरसा प्लॅन तयार करण्यात आला. साधारण 500 चौरस फूट क्षेत्रफळ असलेल्या या घरात दोन खोल्या आणि पारस बागेसाठी जागा ठेवण्यात आली. श्री. कदमबांडे यांनी "ना नफा, ना तोटा" तत्त्वावर काम केले. कामाचे व्यवस्थापन, घराच्या लहान-मोठ्या बाबींचे बारकाईने निरीक्षण, यासाठी सुधाकर मराठे यांनी संपूर्ण वेळ दिला.
खर्च आणि बांधकाम पूर्णता
                 घर बांधण्यासाठी साधारण 8 लाख रुपये खर्च आला. घरकुल योजनेची काही रक्कम वगळता संपूर्ण खर्च सुधाकर मराठे यांनी उचलला. 2024 साली घर बांधून पूर्ण झाले आणि गृहप्रवेश सोहळा साजरा करण्यात आला. घरभरणीचे कार्य अत्यंत नियोजनबद्ध झाले, ज्यामध्ये तळोदा येथून बांधकाम कारागीर, पुट्टी व रंगकाम करणारे कारागीर आणि स्वयंपाकासाठी ब्राह्मण आणण्यात आले.
प्लॉटच्या नोंदी व शिक्षणाची जबाबदारी
            भविष्यात कोणताही वाद निर्माण होऊ नये म्हणून घर बांधलेला प्लॉट दीपिका नितीन शिंदे यांच्या नावावर केला गेला. त्यांच्या मुलीची म्हणजेच स्वामिनी नितीन शिंदे या भाचीचे शिक्षण 12 वीपर्यंत तळोदा येथेच पूर्ण करण्यात आले. यासोबतच तिच्या मुलासाठीही व्यावसायिक व्यवस्थेचा विचार करण्यात आला.
                         ही कहाणी फक्त दीपिका नितीन शिंदे यांच्या स्वप्नपूर्तिची नाही, तर संघर्षातून नातेवाईकांनी दिलेल्या पाठिंब्याने उभारलेल्या एका कुटुंबाच्या पुनरुत्थानाची आहे. सुधाकर मराठे यांचे हे कार्य त्यांच्या कुटुंबीयांसाठीच नव्हे, तर इतरांसाठीही एक आदर्श आहे.
"आपल्या कुटुंबातील गरजू व्यक्तींना मदत करणे हे आपले नैतिक कर्तव्य आहे," हा संदेश देत त्यांनी एक चिरंतन उदाहरण घालून दिले आहे.

सोमवार, ५ सप्टेंबर, २०२२

अन् ८० फुटावर लागले पाणी...

                    गणेश स्थापनेच्या दिवशी बोअरवेल करण्याचा निर्णय घेतला. मात्र स्थापने नंतर म्हणजेच १ सप्टेंबर २०२२ रोजी प्रत्यक्षात बोरवेल करण्यास सुरुवात केली, पाणी कोणत्या दिशेला लागेल याबाबत कुठल्याही तज्ञाशी चर्चा न करता अथवा कुणालाही न दाखवता पाणी या ठिकाणी हमखास लागेल, कारण चिंतेश्वर महादेव शेजारी आहे याशिवाय पश्चिमेला बाजूला सार्वजनिक व उत्तरेला खुशाल सागर यांचे असे साधारणत: २० फुटाच्या अंतरावर दोन बोअरवेल असल्याने पाणी लागेलच अशी श्रद्धा व आत्मविश्वासावर आम्ही बोरवेल करण्याचा निर्णय घेतला. घराचा लांबी रुंदी नुसार व घर बांधकाम सर्व सोय सुविधायुक्त यावे याशिवाय आपल्यामुळे अन्य कुणाला अडचण भासू नये म्हणून जागेच्या अनुषगाने बोअरवेल बैठक हॉल मध्ये म्हणजेच घराचा ईशान्य कोपऱ्यात येणार होती. तसेच आज दोन खोलीचे नियोजन असल्याने व भविष्यात काही बदल केल्यास एक खोलीचे बांधकाम केल्यास सदर बोअरवेल ओट्यावर यावे म्हणून मंदिरापासून ६ फूट व पश्चिममे कडील असलेले शेजारी राजेंद्र बोरसे (शिंपी) यांच्या घराला लागून साधारणत: १७ फूट येवढे बोअर करण्याचा निर्णय घेतला. त्याकरिता ठेकदार दिलीप शिंदे, इंजि. आयुष्य गांधी यांनी प्रत्यक्ष भेटून मोजमाप करून जागा निश्चित केली.
                 गुरूवार (१ सप्टेंबर २०२२) रोजी आई-वडिलांचा आशीर्वादाने त्यांच्याच हस्ते बोरवेलचे पूजन करून सुरुवात केली. दुपारी उशिरा काम सुरू झाल्यामुळे पहिल्या दिवशी केवळ चाळीस फूट खोल बोरवेल करण्यात आली. तर दुसऱ्या दिवशी म्हणजेच शुक्रवारी दिनांक २ सप्टेंबर २०२२ रोजी सकाळी ८ वाजेपासून ते एक वाजेच्या दरम्यान पुन्हा ४० फूट खोल बोरवेल करण्यात आली. ऐंशी फुटावर मुबलक पाणीसाठा उपलब्ध असल्याचे संबंधित बोरवेलकर्त्यांनी सांगितले. त्या अनुषंगाने या दिवशी दिवसभरात साधारणता १५० फूट खोल बोरवेलचे पाईप आम्ही उतरवले. 
         उद्या दिनांक ३ सप्टेंबर २०२२ रोजी देखील पुन्हा वीस ते तीस किंवा चाळीस फूट पावतो खोल बोरवेल जाऊ देण्याचा आमचा इरादा होता मात्र अखेर १६० फुटा पावेतोच बोअर गेले, बोरवेल झाल्या नंतर सुपर टेक कंपनीचे सहा इंची पाईप पीयुष गांधी, गांधी ट्रेडर्स यांच्याकडून १९०० रू प्रमाणे ८.५ पाईप खरेदी केले. सोलेशन ५०० रू व भाडे ५०० असा एकूण खर्च आला. काळ्या रंगाचे पीव्हीसी पाईप व डुक् कंपनीचे १.५ ची मोटार व स्विच शहरातील अण्णा भोई यांच्याकडून २२००० रू घेतला. 
                  कष्टभंजन बोअरवेल बबलू महाजन (खान्देशी गल्ली) यांना ९० रू फूट प्रमाणे बोरवले करण्याचे काम दिले. सुरुवातीला ६०० रू खड्डे करण्यासाठी दिले. त्यानंतर दोन माणसे प्रकाश वळवी (बहुरूपा) व पिंटू वळवी (कढेल) येथील २ घे जणांनी  बोअरवेलचे खड्डे केले. शेवटी बोअरवेल धुण्यासाठी ३२०० रू लागले. बोअरवेल करताना लागणारे पाण्याचे टँकर अनिलभाऊ मोरे (भोई) यांनी उपलब्ध करून दिले. अश्विनभाऊ परदेशी यांनी अग्निशमन वाहन उपलब्ध करून दिली. ४ सप्टेंबर २०२२ रोजी बोअरवेलचे होल साधारणतः ४ तास मोटार सुरू ठेवून धुण्यात आले. अपेक्षेप्रमाणे पाणी लागल्याने सर्वांचा सेहऱ्यावर समाधान पहावयास मिळाले.   
               बोअरवेल कुठे करावी कशी करावी, किती खोल करावी, पाईप किती उतरवावे, बोअरवेल दरम्यान लागलेली रेतीत असलेले लहान सफेद दगडांवरून पाणी साठा मुबलक असतो, बोअर खड्डे अधिकाधिक स्वच्छ करावे ज्यामुळे जमिनीतील झरे मोकळे होतात व पाण्याची क्षमता वाढते, कुठल्या कंपनीचे पाईप टाकावे, मोटार टाकावी अश्या बारीक सारीक बाबी व अन्य बारकावे गल्लीतील शशिकांत माळी, सचिन माळी, धीरज माळी, राहुल सागर, विलास हिवरे, जगन्नाथ अग्निहोत्री, व्ही.बी.पाटील, गौरव वाणी, सुनील सुर्यवंशी (कालू भाऊ), अक्षय जोहरी मोठे बंधू योगेश मराठे आदीनी समजवले यामुळे प्रत्यक्ष अप्रत्यक्ष त्यांचे खूपच सहकार्य लाभले...